บริเวณหน้าต่างขวา โซน Relax Bench ที่มีแสงแดดอุ่น ๆ ยามบ่ายทอดผ่านกระจกโค้งเข้ามา กลิ่นไม้หอมจาง ๆ อบอวลไปทั่วร้านสไตล์ญี่ปุ่นมินิมอลแห่งนี้ บนป้าย Chalkboard หน้าเคาน์เตอร์ พี่เล็กบรรจงเขียนด้วยลายมือประณีตว่า “Happy New Year 2026: ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ทุกคนค้นพบเสียงที่ใช่ในใจตัวเอง”
G: “ปีที่ผ่านมา… เราขอบคุณเสียงดนตรีนะ ที่อยู่เป็นเพื่อนในวันที่เราไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไรออกมา 
”
มายด์: “Mind ก็ขอให้ปีใหม่นี้ หัวใจของทุกคนพองโตเหมือนตอนที่ได้ยินเสียงเพลงที่ชอบครั้งแรกเลยนะคะ 
”
กราฟ: “จะปีไหนก็ช่าง… แต่อย่าหยุดเล่นนะเว้ย! ให้จังหวะข้างในมันนำทางไป แล้วเจอกันบนสเตจ 
”
พี่เล็ก: “จำไว้ว่า… เครื่องดนตรีที่ดีไม่เคยโกหก มันจะรอฟังความรู้สึกของคุณเสมอไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน 
”
J: “ความสำเร็จไม่มีทางลัด เหมือนกับการซ้อม… ขอให้ปีนี้ทุกคนมีความหนักแน่นและชัดเจนในเป้าหมาย 
”
S: “ให้เสียงดนตรีเป็นเหมือนเข็มทิศที่เงียบเชียบ… แต่นำทางคุณไปสู่บทสนทนาที่งดงามที่สุดในปีนี้นะคะ 
”ทุกคนยืนล้อมรอบโต๊ะไม้กลมกลางร้าน มายด์ยกถาดชานมไข่มุกวางลงข้าง ๆ แจกันดอกไม้ ขณะที่เสียงเพลงนุ่มนวลจากลำโพงในร้านช่วยโอบกอดบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความหวังและความอบอุ่น
